Tag: Leiderschap

Rouwverwerking in organisaties

Het dodo-effect

Het dodo-effect, over gedragsverandering in organisaties

‘We hebben pech gehad.’ ‘Het is niet onze schuld.’ ‘De markt zit tegen.’ ‘Iedereen deed het toch zo?’ De afgelopen jaren namen managers deze uitspraken veelvuldig in de mond – zeker in de financiële sector, maar ook bij ondernemers die zware tijden achter de rug hadden. Het wijst op gedrag dat mij doet denken aan de vijf fasen van rouwverwerking zoals deze door psychiater Elisabeth Kübler-Ross (2006) zijn beschreven. De door haar beschreven fasen zijn: ontkenning, protest (of boosheid), onderhandelen en/of vechten, depressie en aanvaarding. Ik denk dat mensen in organisaties deze fasen regelmatig doorlopen, iets wat opvallend genoeg weinig voor het voetlicht is gebracht in de populaire managementliteratuur. Alsof het werkzame leven niet of nauwelijks deel uitmaakt van het ‘gewone leven’, terwijl wij de meeste tijd juist spenderen op het werk.

Commitment in Teams (2, slot)

Commitment, de belofte van betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties

Commitment, de belofte van betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties

Na het succes van het eerste deel bijgaand het tweede deel van Commitment in Teams, wederom afkomstig uit mijn boek ‘Commitment’. Voor het gehele verhaal verwijs ik graag door naar deze publicatie, alsmede naar het interview met Robert Eenhoorn op deze site.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Authenticiteit en leiderschap: spagaat en tweespalt

Zorg vooral dat je niet boven het maaiveld uitkomt. Hoe Nederlands wil je het hebben?

Mijn vorige bijdrage over authenticiteit heeft verrassend genoeg veel losgemaakt. Het artikel is veel gedeeld door lezers via Twitter, Facebook en vooral via Linkedin, wat in mijn ogen niets anders kan betekenen dan dat een (gevoelige) snaar is geraakt. De boodschap van het artikel is gericht geweest op de mogelijke (negatieve) neveneffecten van authentiek gedrag en leiderschap. Het uitgangspunt dat authenticiteit belangrijk is voor organisaties onderschrijf ik, evenals het feit dat als dit wordt ‘weggesaneerd’ het slecht is voor diezelfde organisaties (en betrokken mensen). Groepsgedrag leidt zelden tot de beste resultaten, zoals de Abilene paradox aantoont. Maar zijn (top)managers wel in staat om authenticiteit te waarderen, te koesteren en ten positieve te gebruiken? En moet de nadruk van de trainingen, opleidingen en adviezen niet bij hen liggen in plaats van bij de medewerkers? Bij het zorg dragen dat authenticiteit daadwerkelijk wordt gewaardeerd?

Vacatures

Supply Chain Manager van de Toekomst (Den Bosch)

Ben jij de Supply Chain Manager van de toekomst? Bij DPA Supply Chain investeer jij in jezelf met uitdagende projecten bij verschillende opdrachtgevers en een op maat gemaakt opleidingstraject!... Bekijk alle vacatures

Advertorial

DEEL UW KENNIS, SCHRIJF MEE

Kom ook met uw ervaringen of ideeën! Doe mee met [num_authors] andere professionals. Lees verder

Authenticiteit leren is onzin

Het lijkt zo belangrijk en is o zo sociaal wenselijk. Laat managers authentiek zijn. Wie kan daar nu tegen zijn? Niemand toch? Jezelf zijn op je werk in plaats van een in het gelid lopende medewerker, daar zal iedere CEO of topmanager blij mee zijn. Dat hoop je. Het tegendeel blijkt echter het geval te zijn. Je wordt aangenomen voor wat je kan en weet, je wordt ontslagen voor wie je bent. Doe maar gewoon en net zoals ons, dan doe je al authentiek genoeg.

Angstcultuur: kop houden en doorwerken (1)

‘Kop dicht en doorwerken’, ‘Angstcultuur op werkvloer sociale werkplaats Op/Maat’, ‘Bonden hekelen “angstcultuur” bij politie’. Zomaar wat krantenkoppen van het afgelopen jaar. We zijn honderd jaar op weg met de managementwetenschap, we trainen managers suf over onderwerpen als (dienend) leiderschap, teambuilding en integriteit en wat is het resultaat in veel organisaties? De terugkeer van de angstcultuur.

Kennedy, commitment en visie (2)

Kennedy maan speech

We choose to go to the moon

Dit is het vervolg van deel 1. Wat maakt de speech van Kennedy zo’n sterk voorbeeld van commitment?
Allereerst is het eindresultaat bekend. ‘A small step for (a) man, a giant leap for mankind’. Op 20 juli 1969 loopt Neil Armstrong als eerste mens op de maan. En komt enkele dagen later heelhuids terug. Een keer- en ankerpunt in de geschiedenis van de ruimtevaart, Amerika en de mensheid! Een onvoorstelbaar complex project, waarvoor de inzet van duizenden wetenschappers en technici en vele miljarden dollars nodig is geweest, gedurende bijna tien jaar, is op dat moment tot een goed en succesvol einde gebracht. Op tijd. Veilig. Binnen budget. En, niet onbelangrijk, ruim voordat de Russen zover zijn!

Kennedy, commitment en visie (1)

Kennedy maan speech

We choose to go to the moon

Als Amerikanen moeten kiezen wie hun beste president is geweest, dan noemen ze Lincoln of Washington, soms zelfs Reagan. Maar de populairste, dat was en is zonder twijfel John F. Kennedy. Hij was niet alleen charismatisch, hij was ook een uitermate bevlogen spreker. Zeker, hij had zijn zwaktes. Maar goed, als Marilyn Monroe plots voor je staat moet je ook wel erg stevig in je schoenen staan. Terug naar zijn speeches. Het mooiste voorbeeld van zijn sprekerstalent vind ik nog steeds zijn toespraak aan het congres uit 1961. Nee, het is niet ‘Ich bin ein Berliner’, en ook niet ‘Ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country’. Al moet ik toegeven, die zouden hier niet hebben misstaan. Nee, ik heb gekozen voor de speech die het begrip ‘commitment’ écht op de kaart heeft gezet.

Passie

Er zijn van die woorden en begrippen die plots erg in zijn en waarover iedereen een mening kan en mag hebben. Denk aan work-life balance, enneagram; cultuur; E.Q., ethiek en coaching. het zijn zo maar wat container begrippen die plots midden in de (management) belangstelling staan. Een mooie toevoeging is het woord ‘Passie’. Vroeger werd het begrip vaak geassocieerd met kunstenaars of religie, nu moeten ook managers en medewerkers vol ‘passie’ zitten. Zonder passie geen succes?

N.B. lees ook eens de reacties en de voorspellende waarde hiervan, bevlogenheid het buzzword van 2010, welnee, van 2013! De zoektocht naar een beter begrip heeft geleid tot mijn boek ‘Commitment’, de kiem werd echter al gelegd in 2007!

Leiderschap: Hoe word ik meer charismatisch (deel II)

Op deze site beschreef ik eerder Engels onderzoek naar charisma, waaruit bleek dat charisma  wel degelijk te trainen is. In dit vervolg ga ik kort in op de trainbare vijf groepen van eigenschappen. Hierbij plaats ik kanttekeningen, soms op basis van ervaringen, soms op basis van ideeën die zijn opgekomen bij het lezen van het artikel.

Leiderschap: Charisma is te leren! (deel 1)

De roep om leiderschap is groter dan ooit in Nederland, zowel in het bedrijfsleven als bij de overheid en in de politiek. Waar zijn de charismatische captains of industry gebleven. En waar blijven de politici die de taal van het volk spreken? Churchill, J.F. Kennedy en M.L. King hadden het, Bill Clinton heeft het. En hoe staat het met Obama, Roemer en Rutte? Er is hoop voor iedereen, want onderzoek heeft uitgewezen dat charisma is te leren! Een controversieel onderzoek en onderwerp.

Meest recente berichten

Recente reacties

Archief

Categorieën

Meta